Korpiklaani

Miasto/kraj

Lahti/Finlandia

Gatunek

Folk metal

Strona WWW

http://www.korpiklaani.com

Dyskografia

• Spirit of the Forest (2003)
• Voice of Wilderness (2005)
• Tales Along This Road (2006)
• Tervaskanto (2007)
• Keep On Galloping (2008) /singiel/

Aktualny skład

• Jonne Järvelä – gitara elektryczna, wokal
• Kalle "Cane" Savijärvi – gitara elektryczna
• Jarkko Aaltonen – gitara basowa
• Matti "Matson" Johansson – perkusja
• Jaakko "Hittavainen" Lemmetty - wiolonczela, jouhikko, flet
• Juho Kauppinen - akordeon

Byli członkowie

• Ali Määttä – perkusja
• Toni "Honka" Honkanen - gitara elektryczna
• Arto Tissari - gitara basowa

Opis

Korpiklaani (fin. “leśny klan”) – fiński zespół grający folk metal.

Fundamentem zespołu Korpiklaani jest poprzedni projekt Jonne Järvelä (Shaman), który to postanowił nieco zmienić sposób swojej twórczej ekspresji. Jonne zrezygnował ze śpiewania w języku Sámi. Odszedł też od impulsywnego folk metalu. Jonne pragnął stworzyć coś bardziej zainspirowanego tradycyjną fińską muzyką folkową, nie rezygnując także z mocniejszych metalowych uderzeń. Pomogli mu w tym grający na skrzypcach Jaakko Lemmetty, basista Arto Tissari, grający na bębnach Matson, gitarzysta Toni Honkanen oraz perkusista Ali Määttä.

Ich pierwszy album “Spirit of the Forest” wydany w 2003 roku, to znakomita mieszanka metalu, folku i fińskiej “humppy” – porywającej to tańca skocznej melodii.

Przy nagrywaniu kolejnej płyty do zespołu dołączył drugi gitarzysta – Cane i akordeonista Juho.

Już po nagraniu “Voice of Wilderness” z zespołu z powodu służby wojskowej odszedł Arto Tissari zastąpiony później przez Jarkko Aaltonena. W podobnym czasie Korpiklaani z powodów osobistych opuścili również Ali Määttä i Toni “Honka” Honkanen.

Korpiklaani to przede wszystkim niepowtarzalny klimat, tworzony przez fuzję folkowo-metalowego brzmienia ozdobionego nutką szamańsko-pogańskiej tajemnicy.

24 marca 2007 roku zespół po raz pierwszy zagrał w Polsce w ramach XXI edycji festiwalu Metalmania w katowickim “Spodku”. Znakiem rozpoznawczym zespołu był mikrofon przystrojony w poroże jelenia.

źródło:www.wikipedia.pl, www.terve.pl, strona zespołu

Użytkownicy współtworzący tę stronę

konrad, xte